zaterdag 18 februari 2012

De klok slaat twaalf keer. Ik zap langs de zenders, maar er is niks boeiends meer op tv. Ik pak mijn mobiel. Gauw stuur ik een sms naar Veerle. Even later krijg ik een berichtje terug. Zijn ze alweer weg? Zal ik komen? Morgen hebben we toch vrij :) Ik glimlach en stuur haar een berichtje terug dat ze maar moet komen. Ik zucht. Het heeft ook voordelen als je ouders veel weg zijn.. Zo zeuren ze tenminste niet de hele tijd aan je hoofd en kun je doen waar je zin in hebt. Toch mis ik ze altijd als ze weg zijn. Dan voel ik me alleen, alsof ze me hebben verlaten en nooit meer terugkomen. En misschien komen ze ooit niet meer terug.. Misschien stort hun vliegtuig wel neer of krijgen ze een enge, buitenlandse ziekte die ze niet kunnen genezen.. Of misschien worden ze wel ontvoerd door arme mensen en willen ze losgeld, maar zoveel dat ik het niet kan betalen en zie ik ze nooit meer terug.. Of worden ze levend geroosterd door een bosbrand! Ik voel een traan langs mijn wang naar beneden rollen. 'Hou op,' mompel ik tegen mezelf, 'dit is niet nodig, het komt allemaal goed.' Ik staar naar de tv. Ik ben blij dat ik vandaag niet alleen thuis ben en dat Veerle, ondanks dat het al heel laat is, toch komt.

De bel gaat. Ik ren naar de deur en trek hem lachend open. Veerle grijnst. Ik laat haar lachend binnen. 'Oh, wat ben ik blij dat je kwam.' Veerle lacht. 'Hé, home alone, dat laat ik me geen twee keer zeggen.' Ik glimlach. Ze gooit haar tas op de tweede trede van de trap en loopt zingend de woonkamer in. Ik loop haar achterna en pak een zak chips en een fles cola. Samen kruipen we op de bank. 'Weet je, je sprak vandaag voor het eerst Steffani tegen, weet je dat?' Ik knik. 'Ja.' 'Ze was echt pissig toen je dat zei, zag je haar gezicht? Alsof ze zojuist te horen kreeg dat alle mensen op de wereld haar lelijk vinden, ofzo.' Ik glimlach en haal mijn schouders op. 'Alec ging met natuurkunde naast me zitten en hij wachtte me op na Frans.' 'Maar hij had toch al lang vrij?!' gilt Veerle opgewonden. Ik knik. 'WAAH!! Hij vindt je leuk! Hij vindt je leuk!' Ik glimlach verlegen. 'Tijdens natuurkunde kwam hij alleen maar om te achterhalen wat Steffani over hem had gezegd, hoor.' 'Ja, maar welke jongen wacht nou een uur lang op een meisje dat bij Frans zit zonder dat hij haar leuk vindt?!' Veerle is helemaal opgewonden. Ik lach verlegen. Tsja, welke jongen zou dat doen? Geen één, denk ik..

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen