zaterdag 18 februari 2012

Ik fiets, zachtjes meezingend met een liedje, weer naar school. Veerle is gistermiddag pas gegaan en ik heb nog nooit zo'n leuk weekend gehad, denk ik. En wat misschien nog fijner is, mam en pap komen vanavond thuis. Als ik hun mail nog wil lezen, moet ik dat vanmiddag doen, maar ik weet niet of ik dat wel wil. Ik wil gewoon blijven geloven dat ze voor hun werk veel reizen. Ik fiets het schoolplein op en zet mijn fiets in de fietsenstalling. Veerle en de rest hebben vandaag eerste uur vrij, dus ik moet langzaam mijn boeken uit mijn kluisje pakken en dan langzaam naar boven lopen. Ik wil niet ergens alleen staan wachten. Ik kijk op mijn mobiel om te kijken hoe laat het is. 'Nee,' mompel ik tegen mezelf als ik zie dat ik veel te vroeg ben. Ik heb blijkbaar te hard gefietst. Ik heb nog twintig minuten. Tien minuten te vroeg als je het mij vraagt. Ik zucht en loop naar boven. Binnen vijf minuten heb ik de juiste boeken in mijn tas zitten. Ik kijk langzaam om me heen om te kijken of er iemand is met wie ik zou kunnen babbelen. 'Zoek je iemand?' klinkt er achter me. Ik word rood. Het is Alec. Ik draai me om. 'Eh, nou, ja, ik bedoel, nee.. ik eh..' Alec lacht. 'Kom je vast mee naar biologie? Of vind je het nog veel te vroeg?' Ik knik en samen lopen we vast naar het lokaal.

 'Goed, allemaal LUISTEREN!' brult meneer Bendo. Meneer Bendo is een kale man van in de zestig. Als hij praat is in zijn zin altijd één woord dat hij harder uitspreekt dan de rest. Niet dat de rest op normale toonhoogte word gezegd, want hij schreeuwt alleen maar. En je wilt ook niet vooraan zitten bij zijn les, want hij spuugt je helemaal onder. Hij geeft al ongeveer veertig jaar les en doet ook niks anders dan biologie. Als hij opstaat (als hij al slaapt, er wordt gezegd dat hij niet eens slaapt, wat natuurlijk niet mogelijk is..) gaat hij ontbijten en ondertussen kijkt hij toetsen na. Dan gaat hij naar school en geeft les en als hij weer thuis komt gaat hij weer toetsen nakijken. Deze man is gewoon zo'n ik-heb-geen-leven-type. Al geeft hij dat zelf niet toe. Hij vindt zijn leven geweldig en vertelt vaak over experimenten die hij heeft gedaan. Zo heeft hij bijvoorbeeld drie dagen lang een boterham met spek in zijn sok bewaart om te bekijken wat ermee gebeurd! Ik bedoel, dan heb je toch geen leven?! 'Jullie gaan allemaal een VERSLAG schrijven over de proef die we VORIGE LES hebben gedaan!' Er klinkt gekreun. Meneer Bendo wacht even tot het voorbij is en gaat dan verder. 'Jullie schrijven het verslag in TWEETALLEN! En IK deel die tweetallen in! Hebben jullie dat BEGREPEN?! Want ik wil geen GEZANIK over wie met wie gaat.' Hij pakt de klassenlijst en begint: 'Oké, eh, Mick Volhuizen met Doris Janssen.. Alec Verstenen met eh, o, ga maar met het meisje naast wie je zit..' O jee, weer met Alec een opdracht samen..

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen