zaterdag 18 februari 2012

Ik gooi mijn Fransboeken in mijn kluisje. Ik had voor mijn proefwerk een 7.3, mijn hoogste punt dat ik dit jaar voor Frans gehaald heb en nu sta ik ook weer voldoende.. Er gaat iemand naast me staan, maar ik let er niet op.. 'En hoe was Frans? Dat had je net toch?' Ik zwijg. Het is Alec. Waarom praat Alec tegen me? Ik ben een maar een verlegen, rood, stotterend meisje.. Wat wil hij toch van me? Ik glimlach afwezig en doe mijn kluisje dicht. Ik pak mijn tas en rits hem dicht. 'Gewoon, zoals elke Frans les.' Alec lacht voorzichtig. Het lijkt alsof hij zich inhoudt omdat hij bang is verkeerd op mij over te komen. 'En nog een punt teruggekregen?' Hoe weet hij dat? Hoe weet hij dat ik mijn punt heb teruggekregen? 'Ja, ja ik had een 7.3' stotter ik. Alec glimlacht. 'Hoor jij niet al thuis te zijn?' vraag ik verlegen. Ik weet dat hij precies hetzelfde rooster als ik heeft, alleen dat hij geen Frans heeft. Alec glimlacht. 'Had gekund.' Ik staar hem even aan. Zijn mooie ogen stralen iets droevigs uit. Ik draai me langzaam om. 'Ik moet gaan.' Weer stotter ik. Ik bengewoon te verlegen.. Ik haat mezelf. Ik zie Stefani aanlopen. Verdorie, wegwezen hier..

Steffani ziet mij en Alec staan. Haar gezicht is uitdrukkingsloos. Ik glimlach even naar Alec en loop naar de trap. 'Wacht! Wacht even!' roept Steffani naar me. Ik blijf stil staan en draai me om. Steffani loopt zo snel mogelijk naar me toe zonder gehaast op iemand over te komen. Alec staat nog tegen mijn kluisje geleund. Wat zou hij van mij vinden? Zou hij me stom vinden omdat ik op Steffani blijf wachten? Waarom loop ik niet gewoon door? Ik mag Steffani niet eens. Steffani gaat naast me lopen. 'Lieverd, stond je nou weer met hem te praten?' Ik zwijg. 'Je weet dat ik even niks met hem te maken wil hebben.' 'Maar als jij het hebt uitgemaakt, ben je toch niet verdrietig omdat het uit is?' Steffani kijkt me geïrriteerd aan. 'Spreek me toch niet zo tegen!' O, ik haat haar zo. 'Er is natuurlijk een reden dat ik het heb uitgemaakt. Daarom wil ik niets meer met hem te maken hebben.' Ze zwijgt alsof ze op mijn antwoord wacht. 'En waarom maakte je het dan uit?' Ik geloof al steeds minder van haar idiote verhaaltje. 'Dat zeg ik niet.' Ik glimlach. 'Dan kan ik niet met je meeleven.' Ze kijkt me fel aan. 'Ik verbied je om nog met hem om te gaan.' Die is gek, alsof zij bepaalt met wie ik omga.. Steffani loopt weg. 'Jij bepaalt dat niet!' roep ik haar na. Ze steekt zonder naar me om te kijken haar middelvinger op. Ik haat haar...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen