zaterdag 18 februari 2012

Ik kom niet naar beneden voor het avondeten. Ik ben er klaar mee dat ze me zo behandelen. Ik ken de liefde van mijn ouders niet echt. Ze zijn wel aardig voor me, maar ik kan me niet echt herinneren dat ik ze ooit heb geknuffeld of dat ik bij ze kon komen uithuilen als ik verdrietig was. Ik weet niet... Mijn gedachten worden verbroken door de deurbel. Ik loop naar mijn raam en kijk naar beneden. Het raam van mijn kamer is boven de voordeur, dus als ik een beetje naar buiten hang, kan ik zien wie er is. Voor de deur staan Veerle, Steffani en nog een paar andere meisjes. Ik open mijn raam en zwaai. 'Hé, slome! Heb je mijn sms niet gekregen? SMASH treedt dadelijk op in het café! Kom, ik wil het zien,' roept Steffani opgewonden. SMASH is dé band in ons dorp en omstreken. De band begon met vijf jongens: Sam, Mike, Alec, Simon en Hendrik. Toen kwamen er nog tweejongens bij, Mees en James. James was de broer van Veerle. Nog later kwam er ook een zangeres bij, Loretta. De naam van de band is nooit veranderd. 'Moet dat?' roep ik naar beneden. De deur gaat open en mijn moeder lacht als ze Veerle en de rest ziet. 'Ja! Ze zoeken een nieuwe zangeres! Heb je het nog niet gehoord?!' roept Veerle. Ik wrijf in mijn ogen en denk na. 'Nee, waarom heeft Alec me dat niet verteld?' 'Kom nou maar!'

 Ik fiets de dijk op. De lichten van het café zijn al te zien. Veerle hijgt vermoeid als ze na mij ook de dijk opkomt gefietst. 'We zijn er bijna, ik moet wat aan mijn conditie doen, hè?' Ik lach en fiets in een flink tempo door. 'Wacht nou, alsjeblieft!' 'Het is koud, ik wil naar binnen!' Veerle haalt me met moeite in en gaat aan mijn arm hangen. 'Oké, weet je, er is een reden dat we je zijn komen halen. Normaal zouden we doorfietsen.' Ik lach. 'Ja, ik verbaasde me er al een beetje over.' 'Kijk,' Veerle kijkt me met duivelse oogjes aan, 'laatst zongen wij thuis mee met dat nummer, hoe heet het ook al weer?' Ze denkt na. 'Ik weet welke je bedoeld, ja.' 'Nou ja, kijk, we zongen mee en toen viel me op dat jij echt een hele mooie stem hebt. Ik wist dat je heel mooi kon zingen, dat je het alleen niet zo vaak deed met andere mensen erbij. Maar toen zong je wel een keer en het was...' Ze zwijgt even en zoekt naar de goede woorden. 'Een cadeautje voor mijn oren.' Ik lach. 'Heel grappig hoor, maar wat wil je nou?' 'Nou, je zingt vele malen beter dan Loretta, dus, misschien nu zij weg is...' 'NEE! NEE! En nog een NEE!' gil ik. Veerle grijnst. 'Denk erover na. Je kent de meeste teksten van liedjes al als je ze één keer hoort, dus veel leer-tijd kost het niet. En je kunt wat meer tijd doorbrengen met in ieder geval de vijf populairste, maar nog belangrijker, de knapste jongens in omstreken.' Ze kijkt me weer duiverls aan. 'Waaronder Alec.'

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen