zaterdag 25 februari 2012

Ik open de deur. Mijn ouders staan met zijn tweeën in de hal. Ik laat mijn tas op de grond vallen en kijk ze onderzoekend aan. 'We willen even met zijn drieën praten.' Ik rol met mijn ogen en sluit de deur. 'Ik niet met jullie.' 'Lieverd, alsjeblieft. Laten we even aan tafel gaan zitten.' Ik pak de trapleuning vast en ga op de eerste trede staan. 'Ik praat niet met jullie zolang jullie die geheimen voor mij hebben. Jullie moeten me eerlijk vertellen wat jullie doen als jullie weg zijn.' Mijn moeder bijt op haar lip. 'Lieverd, dat kunnen we niet vertellen...' 'Nou, dan kan ik niet met jullie praten.' Ik ren de trap op. Ik hoor mijn ouders zuchten. 'O, trouwens, morgen ga ik na school langs Alec, ik ga misschien in hun bandje.' Ik kijk naar de reactie van mijn ouders. De mond van mijn moeder staat wagenwijd open. Mijn vader pulkt onhandig aan de mouwen van zijn lelijke, knaloranje sweater. 'Ze is erg veranderd,' mompelt mijn moeder, 'en ik weet niet of het positief is geweest.' Nu zakt mijn mond open. Mijn hand schiet naar het kleine schilderijtje dat ik voor hen had geschilderd toen ik nog klein was. 'Dat hoorde ik!' gil ik terwijl ik het naar beneden smijt.

Ik zet de tv op mijn kamer aan. Die had ik afgelopen jaar voor mijn verjaardag gekregen. Vroeger had hij beneden gestaan en toen twee jaar op zolder. Ik zap langs de programma's. Ik kom langs een intervieuw met Joyce Metch. Ik blijf hangen op de zender. 'Je nieuwe single gaat over een meisje dat thuis vaak alleen is omdat haar ouders werken en nu heeft ze daar genoeg van, want ze wil hun liefde. Heb je deze tekst ook weer gebazeerd op iets wat je hebt meegemaakt?' Joyce lacht. 'Nee, nee, niet helemaal. De tekst gaat over de dochter van een aardige vrouw die ik ken. We hebben samen het nummer geschreven, moet ik toegeven.' Ze lacht. Ik glimlach. Het lijkt wel alsof het over mij gaat. Ze had het nummer op geen beter moment kunnen uitbrengen. 'Wil je zeggen wie deze vrouw is?' Ik zap weg. Hier heb ik geen zin in. Ze zegt toch nee, want ze wil de privacy van de vrouw beschermen. Er word op mijn deur geklopt. Ik zet mijn tv uit. Mijn moeder opent de deur. 'Lieverd, heb je de nieuwe single van Joyce al gehoord?' Ik knik. 'Ja, er was net een intervieuw met haar op tv. Grappig, hè? Het lijkt wel of het over mij gaat.' Mijn moeder knikt. 'Misschien gaat het ook wel over jou...'

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen