zaterdag 18 februari 2012

Ik zit naast Alec in de mediatheek. Hij typt wat ik hem zeg voor het biologieverslag. Ik heb nooit moeite gehad met verslagen. Meestal heb ik ze in een klein uurtje af en heb ik er een acht of negen voor. Alec is niet zo goed in verslagen schrijven, en hij vond het het beste als ik vertelde wat we moesten schrijven en dat hij het zou typen. Ik vind het best, want dan hoef ik niet veel te doen. 'Dus de conclusie is dat het niet gaat,' mompelt Alec. 'Ja, zo simpel is het.' Alec glimlacht en typt de laatste zinnen in. 'Ah, jullie zijn al bezig voor het VERSLAG!' roept meneer Bendo. Hij spuugt ons onder. Alec kijkt me met een vies gezicht aan. 'Ja, Alec heeft GELUK dat hij met jou zit, want jij bent toch één van de BESTE in verslagen schrijven.' Ik knik. 'We zijn bijna klaar.' Meneer Bendo knikt. 'Nou, dan laat IK jullie maar even doorwerken. Succes ermee, hè!' Hij loopt weg. 'Ah bah,' mompel ik terwijl ik met mijn hand door mijn haar strijk. 'Dat wordt uren douchen om dit een klein beetje weg te spoelen.' Alec lacht. 'Ach, dan heb je wel een goed excuus om lang te douchen.' 'Dat maakt niet zo veel uit bij mij thuis, meestal ben ik alleen.' Ik draai mijn hoofd weg om niet te laten zien dat ik tranen in mijn ogen heb. Alec legt zijn hand op mijn arm. 'Is er niemand thuis?' Ik haal mijn schouders op. 'Type dat verslag nou maar af. Dan kan ik naar huis.'

Ik fiets zo hard als ik kan naar huis. Zodra Alec op kopiëren had gedrukt, ben ik opgesprongen en naar het kopiëerapparaat gerend. Ik heb de velletjes gepakt, naar hem gezwaaid en beg weggegaan. Waarom zei ik ook alweer dat er meestal niemand bij mij thuis was? Waarom? Ik spring van mijn fiets af. Zodra ik binnen ben, ren ik naar de badkamer en spring onder de douche. Na een half uur kom ik er weer onderuit. Ik trek een joggingsbroek en een sweater aan en bind een handdoek om mijn hoofd. Ik kruip achter de computer. Eens kijken, het wachtwoord van mijn ouders. Hmm, meestal doen ze 241139bdaaci, de geboortedatum van oma met daarachter de zoveelste letter uit het alfabet. Ik type het in. Verkeerde wachtwoord. staat er op het scherm. Ik zucht. Andersom misschien? Ik probeer het, maar nog steeds is het het verkeerde wachtwoord. Ik probeer nog wat dingen, maar ik kraak het wachtwoord niet. Ik zucht en zet de computer uit. Als ze een keer op de computer zitten en ze gaan naar de wc, moet ik nog maar een keer kijken. Hoe laat zouden ze terugkomen? Zal ik ze bellen? Ik bel ze eigenlijk nooit als ik alleen thuis ben, meestal bellen zij mij wel. Ik loop naar de telefoon. Ik ga ze bellen en het vragen. Als ik het nummer heb ingetoetst, gaat de bel.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen