zaterdag 18 februari 2012

We lopen het café binnen. Veerle slaat haar arm om mijn schouder heen. 'Ik heb zin in een biertje,' mompelt ze terwijl ze me naar de tafel trekt waar James ook zit. James is zeventien jaar oud. Hij heeft pikzwart haar en donkerbruine ogen. In het café lijken zijn ogen zwart. Iets waar vele meisjes voor vielen. Ik vond hem wel aardig. Hij maakte vaak leuke grapjes waar ik vaak helemaal dubbel om lag. Het is knap als je na een middag met hem doorbrengen geen buikpijn hebt. Leuk had ik hem nooit gevonden. Hij was de broer van mijn beste vriendin, daar viel je gewoon niet op. Hij begroet ons lachend. 'Hoi, dames.' Veerle rolt met haar ogen en ploft naast hem neer. Ik ga aarzelend naast haar zitten. Veerle mompelt wat met James. Ze onderhandelt met hem. Dat is duidelijk. Uiteindelijk staat hij op en lacht. 'Vooruit, omdat jij het bent. Wil jij ook nog wat?' Hij kijkt me vragend aan. Ik schud mijn hoofd. 'Nee, dank je.' James loopt weg en Veerle kijkt om zich heen. 'Nou, wat zou je doen als je over een week daar staat.' Ze wijst naar het podium. 'Ik zou de microfoon in mijn keel duwen en zo zelfmoord plegen.' Ze schiet in de lach. 'Als je maar eerst een nummer hebt gezongen.'

 James ploft naast me neer op het bankje. Hij wrijft over zijn keel. Iets wat hij altijd doet als hij een nummer heeft gezongen. Ik doe hem na. Hij lacht en geeft me een duw. Een stuk of tien meisjes houden ons scherp in de gaten. James is populair. Dat is begonnen toen hij in de band kwam. Ineens vonden alle meisjes hem knap. Maar eigenlijk vielen ze voor zijn stem. Hij was knap, dat was waar. Maar ze hadden hem nooit opgemerkt, totdat hij daar ineens stond te zingen. 'Weet je,' mompelt hij. 'Ik ben blij dat die Lorreta weg is.' Ik kijk hem vragend aan. 'Ik dacht dat je haar wel mocht.' 'Hmm.. Ze was niet wonderbaarlijk aardig. Ze zeurde veel. En ze kon eigenlijk niet zingen. Veel nummers konden we niet doen, want zij kon ze niet zuiver zingen. Te hoog vaak voor haar.' Zou Veerle hem iets ingefluisterd hebben? 'Maar ja, nu zitten we zonder zangeres. En dat geeft toch wel iets extra's. Iets wat we nu missen.' 'Jullie zijn nog steeds populair, hoor.' Hij lacht. 'Ja, maar toch. Het zou leuk zijn als er weer een zangeres zou zijn. Maar waar vind je een goede zangeres?' 'Houd een auditie,' zeg ik. 'Dat kan, ja.' Hij speelt wat met een bierviltje. 'Ik hoorde dat jij wel goed kon zingen.' Ik spuug mijn cola uit. Hij schiet in de lach. 'Heeft Veerle dat verteld?' Hij lacht en knikt. 'Ja, wat dacht jij dan?' 'Ik krijg haar wel.' 'Zou je het willen?' 'Nee.' Hij lacht. 'Alsjeblieft, kom gewoon een keertje kijken als we repeteren.' Ik sta op en trek mijn jas aan. 'Nee, ik kan niet zingen en ik wil niet zingen. Niet voor publiek.' Ik draai me om en loop het café uit. O help, hier kom ik niet zomaar onderuit.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen