dinsdag 6 maart 2012

Ik heb mezelf in een lange, zwarte rok en een witte bloes gehesen. Ik draag hierbij kleine, glimmende, zwarte schoentjes. Mijn haar draai ik in een knotje. Ik had dit ooit gekocht voor carnaval. Ik ging als de strengste lerares van de basisschool. Veel mensen hadden het leuk gevonden, maar zíj niet.. Best logich eigenlijk.. Ik loop naar beneden en pak mijn schoolboeken. Met een zucht ga ik aan tafel zitten en begin mijn huiswerk te maken. Na een paar minuten gaat de bel. Mijn vader loopt naar de deur en doet open. Ik hoor het beleefde gelach en gegroet. Mijn moeder werpt me een zenuwachtige en hoopvolle blik toe en loopt ook de hal in. Mijn tante en oom komen binnen. 'Ah, kijk nou, wat ben je gegroeid, kindje,' zegt mijn tante vrolijk en ze knijpt in mijn wang. Oom Hans komt de kamer binnen. 'Hoi, meisje.' Ik glimlach beleefd. 'Hallo, oom Hans.' Hij glimlacht. Ze gaan allen aan tafel zitten. Mijn vader praat met oom Hans over aandelen en de economie. Mijn moeder praat met tante Leslie over wat we gaan eten. Na een half uur staat mijn moeder op en zet het eten op tafel.

'Hoe was je dag?' vraagt mijn vader plots aan mij. Ik kijk mijn moeder aan. Zij kijkt me smekend aan. 'Erg interessant, ik heb voor biologie een 9,8 voor mijn verslag en voor wiskunde had ik een 9.' De 9 was verzonnen, de 9,8 was echt waar. Mijn vader glimlacht. 'En verder?' 'Nou, ik ben nu officieel eerste viool in het schoolorkest.' Ik kijk mijn vader hoopvol aan. Hij geeft me een knipoog en mimet dat hij het snapt. 'O, wat enig,' roept tante Leslie, 'Zou je een stukje willen voorspelen?' Ik had deze vraag al verwacht, dus het antwoord had ik al bedacht. 'Dat gaat niet, mijn viool ligt nog op school, want morgen moeten we al heel vroeg weg. Alles ligt nu al klaar om mee te nemen.' Mijn tante glimlacht teleurgesteld. 'O, onze Fiona wil al zo lang viool spelen, maar ze speelt al piano, cello, harp en dwarsfluit, dus vinden wij dat niet meer goed. Ze zit in een heel groot orkest en speelt heel vaak solo's, toch Hans?' Mijn oom knikt trots. Ik knik zogenaamd geïnteresseerd. 'Mama, ik wil nog even leren voor natuurkunde. Vindt u dat goed?' Mijn moeder lacht verlegen. Ik noem haar nooit 'U'. 'Ja, ga maar.' Ik loop netjes de kamer uit, maar zodra de deur dicht is, ren ik naar boven en verwissel ik mijn kleding. Oh, wat een stomme mensen zijn mijn oom en tante.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen