maandag 30 april 2012

De leuke ober stapt het podium weer op. 'Nou, dat was het dan weer. Vorig jaar won Blond voor de tweede keer. Zij treden hier dus al twee jaar lang wekelijks op. Een applausje daarvoor!' Ah, daarom waren ze zo goed. Nou ja, dat waren ze waarschijnlijk ook al voordat ze hier kwamen spelen, maar ze staan dus vaker op dit podium. Vandaar misschien ook wel dat overdreven zelfvertrouwen. Het applaus verstomd. 'De jury was ook dit jaar weer verbaasd over het talent en de variatie.' Volgens mij vindt de leuke ober het echt heel erg om op dat podium te staan. 'En na een flinke discussie,' De ober kijkt de juryleden even aan, 'kwamen ze er niet uit.' Hij werpt een boze blik op een blonde vrouw. Ze lijkt op één van de meisjes uit Blond. Misschien een moeder? 'Dus hebben ze de eigenaar van La Pizza Di Amicizia om advies gevraagd. En hij vond het erg leuk dat er een bandje was dat een eigen nummer speelde.' Hij glimlacht even. 'Hij was erg geraakt door de manier waarop het nummer werd gebracht. Dus heeft de jury besloten dat...' Hij zwijgt even en lacht, 'SMASH heeft gewonnen!'

Ik word door drie paar handen de lucht in getild en op iemands schouders gezet. Ik zie de meisjes van Blond verbaasd kijken. Eentje loopt er naar de blonde vrouw toe. Ze begint een verhit gesprek. Ik word weer op de grond gezet. Veerle vliegt me om mijn hals. 'Nu moet je elke week!' gilt ze in mijn oor. Mijn lach verdwijnt van mijn gezicht. Ik kijk haar stil aan. Dan begin ik te lachen. 'Goed voor mijn zelfvertrouwen,' zeg ik zonder er verder over na te denken. 'En jij mag in mijn achtergrondkoortje.' Veerle lacht. Samen lopen we lachend het podium op. Ik neem het contract aan. En terwijl we allemaal terug naar onze ouders lopen omdat ook die moeten tekenen, zie ik James. Hij staart stil voor zich uit. Waarom is hij niet blij? Hij merkt dat ik hem aanstaar en glimlacht verdrietig. Dan word ik gezoend door Alec. Als ik mijn ogen open had gehouden, had ik de pijn op James' gezicht gezien.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen