donderdag 26 april 2012

James kijkt me aan. Zijn ogen zijn donkerbruin, bijna zwart. Hij heeft een opgewekte blik, maar toch zie ik er iets treurigs in. 'Kom nou maar gewoon mee, dan kun je het zelf vragen.' Ik werp hem een boze blik toe. James grijnst en slaat vrolijk zijn arm om mijn schouder. 'Je bent niet goed snik,' zegt hij lachend. Ai, boze blik mislukt... Waarom lukt het me nooit om op de goede momenten de goede uitstraling te hebben? Hmm.. dat moet ik eens gaan oefenen voor de spiegel. James duwt me naar Alec en de pesterijenleidster toe. Hoe dichter ik bij de 'pesterijenleidster' in de buurt kom, hoe banger ik word. James merkt het, maar hij blijft me vooruitduwen. Misschien wel juist omdat ik bang ben. Als ik voor haar neus sta, kijken we elkaar een tijdje zwijgend aan. 'Zo, jullie kennen elkaar?' vraagt Alec. Ik staar hem stomverbaasd aan. 'Eh... Alec?' Hij glimlacht. Oké, of hij kan goed acteren, of... Nee, dat kan niet! Hij vindt haar niet leuk! O, alsjeblieft, laat het zijn dat Alec alles acteert.. Misschien hoort het wel allemaal bij zijn wraakplan.. Heeft hij die eigenlijk wel? Is het niet.. 'Ja, ze heeft bij mij in de klas gezeten. We waren heel goed bevriend! Wat leuk om je weer te zien, schat!' zegt ze opgewekt. Mijn knieën knikken. Ik laat mezelf neerzakken op de tafel. Help, help, help..

De pesterijenleidster glimlacht lief naar me. 'O, het is zo leuk om je weer te zien. Ik had je wel gezien in het café enzo, en wat ik toen zei, was niet waar hoor, lieverd. Ik was een beetje aangeschoten.' Ze giechelt. 'O, wat heb ik mijn vriendinnetje erg gemist.' Ze geeft me een zoen op mijn wang. En plots, geen idee waar ik het vandaan haal, maar ineens vliegen de woorden mijn mond uit. 'O, dus dat ik door jou mijn haar tot boven mijn oren heb moeten afknippen, was puur vriendschappelijk?' Mijn stem schiet alle kanten op, maar toch klinkt het fel. Ze kijkt me even aan en knippert met haar veel te opgemaakte ogen. 'Schat, die coupe stond je prachtig!' 'Toen je het er met Melissa over had, hoorde ik iets anders.' Mijn stem klinkt al vaster. De pesterijenleidster denkt even na. 'Wanneer dan?' 'Ik hoorde jullie praten, twee dagen nadat ik het had moeten afknippen.' Haar glimlach verdwijnt. 'Je kent Melissa..' 'Ja, ik ken Melissa inderdaad,' onderbreek ik haar, 'en ik was haar beste vriendin totdat jij kwam en haar, net zoals jijzelf bent, veranderde in een heks!' De pesterijenleidster heft haar hand op. Klaar om uit te halen, net als vroeger.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen