zaterdag 9 juni 2012

Ik loop de keuken in en sluit de deur achter me. James kijkt me niet aan. Ik ga op het aanrecht zitten en bekijk hem terwijl hij wat te drinken inschenkt. 'Leg het me eens uit,' zeg ik tenslotte. James draait zich om. Zijn ogen zijn rood. Heeft hij gehuild? Hoezo zou hij huilen? Wat is er nou toch aan de hand? Hij ziet mijn bezorgde blik en draait zich snel weer om. 'James,' fluister ik terwijl ik mijn hand op zijn schouder leg. 'Wat is er gebeurd?' Hij draait zich weer om en bekijkt me van top tot teen. 'Je zult het toch niet begrijpen.' 'En waarom dan niet?' vraag ik. Hier moet hij even over nadenken. 'Omdat ik het zelf nauwelijks meer kan begrijpen,' mompelt hij dan. Ik spring van het aanrecht af en ga tegenover hem staan. O, alsjeblieft, zorg dat ik nu niet rood word. 'Maar misschien begrijp ik het wel,' zeg ik. Ik ben rood. Verdorie. James zucht. 'Heb je naar de tekst geluisterd? Ik kan het niet maken.' 'Ik heb geluisterd, ja. En in die tekst zei je dat je het misschien wel verkeerd was om te doen, maar dat je je zo verraden voelt. Dus waarom zou je niet kunnen vechten voor je liefde?' James glimlacht. Heb ik hem? Gaat hij het vertellen? 'Het gaat over jou,' zegt hij dan. Yes! Hij gaat het vertellen! Heel de tekst krijgt een betekenis. Hij vindt mij leuk. Alec vindt mij leuk. Ze hebben het er met zijn tweeën over gehad. En nu moet James mij zien zoenen met Alec. Ik staar hem aan. Mijn mond half open. We houden beide onze adem in.

'Dus,' mompel ik tenslotte. 'Moet ik het nu uitmaken?' James kijkt me zwijgend aan. Mijn benen trillen en ik ga weer op het aanrecht zitten. 'Moet ik nu kiezen tussen jou en Alec?' James slaat zijn ogen op de grond. 'Je vindt hem leuker, hè?' Ik zwijg. Vind ik Alec leuker? Nu ik weet wat hij heeft gedaan? Vond ik Alec al die tijd leuker? Ik kijk James in zijn ogen. Ik had hem nog nooit onzeker gezien. 'Ik weet het niet,' mompel ik. James pakt voorzichtig mijn hand vast. 'Ik wil je niet onder druk zetten,' zegt hij zacht. 'Alleen, nu weet je dat je een keuze hebt. Je moet zelf kiezen. Eigenlijk dacht ik dat Alec je dit al verteld had, dat je al gekozen had. We hebben een grote ruzie over je gehad.' Hij glimlacht treurig. 'Jij bent de oorzaak van onze eerste ruzie.' Hij schudt zijn hoofd. 'Alec en ik hebben nog nooit ruzie gehad om een meisje.' Ik zwijg nog steeds. Hij doet een stap in mijn richting. 'We hadden afgesproken dat hij je zou vertellen dat wij een ruzie over jou hebben gehad. Dat hij tegen mij had gezegd dat ik je beter niets kon vertellen, want ik zou je nog zo vaak zien. Dat zou ongemakkelijk zijn als jij mij niet leuk zou vinden. Dat heeft hij alleen dus niet gedaan.' Ik knik. Langzaam pak ik zijn hand steviger vast. Ik weet niet wat er gebeurde, maar ineens had ik mijn ogen gesloten. Had hij zijn lippen op de mijne. Voorzichtig sla ik mijn armen om hem heen. Zoenend, zonder te weten wat voor gevolgen het zou hebben.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen