zaterdag 16 juni 2012

Ineens besef ik wat ik doe. Met een schok duw ik James van me af. Ik kijk hem met grote ogen aan. 'Nee,' fluister ik. 'Nee, nee, nee.' Ik voel de tranen opkomen. 'Dit had niet mogen gebeuren,' fluister ik. De eerste traan rolt over mijn wang. 'James,' fluister ik. 'Nee.' Ik draai me om en ren de keuken uit. Ik gris mijn jas van de kapstok en ren naar buiten. Het regent nog steeds. Ik haal mijn fiets van het slot af en fiets de straat uit. 'Wacht!' hoor ik Veerle nog roepen. 'Waar ga je heen?!' Ik reageer er niet op. Ik huil. De tranen stromen over mijn wangen. Hoe had dit kunnen gebeuren? Waarom zoende ik met James? Ik hou van Alec, niet van James! Toch? Wat is er met me aan de hand? Mijn tranen vermengen zich met de druppels die uit de lucht vallen. Ik zie een moeder met een kindje lopen. Ze kijkt even naar me op. Haar ogen half gesloten tegen het water. Dan loopt ze gauw weer verder. Wist ze dat ik huilde? Wist ze dat ik met een ander had gezoend? Dat mijn tong contact had gehad met die van James. Dat ik eigenlijk iets met Alec had. Dat ik vreemd was gegaan. Kon ze dat aan me zien? Mijn hart bonst in mijn keel. Een steek voel ik in mijn zij. Ik weet niet waar ik heen fiets. Niet naar huis in ieder geval. Ook niet naar Alec. School fiets ik ook voorbij. Ik ben uitgeput, maar mijn benen blijven stevig doortrappen.

Ik stop bij het speeltuintje waar ik vroeger vaak heen was gegaan. Ik zet mijn fiets tegen een boom aan. De sleutel steek ik diep in mijn zak. Ik ben doorweekt, maar het kan me niets schelen. Ik klim het speeltoestel in. Het is een soort kasteeltje met vier torens. Vanuit de hoogste toren kun je met een glijbaan naar beneden. Het kasteeltje is blauw, maar een groot deel ziet zwart door de graffiti. Ik klim erin. Een paar keer stoot ik mijn hoofd, maar het kan me niet zoveel schelen. Ik ga in de hoogste toren zitten. Hier zit ik redelijk droog. Mijn mobiel trilt. Ik pak hem uit mijn zak. Ik zie dat ik veertien gemiste oproepen heb en achttien sms'jes. Ze komen allemaal van Veerle. Op eentje na. Die ene is van Alec. Ik open het berichtje.

Lief Kraaitje van me. Ik wilde even zeggen dat ik heel veel van je hou en dat wij voor altijd zijn. Ik mis je als je niet bij me bent. Ga je morgen mee na school?
HVJ xxx Alec

Ik staar naar het schermpje. Ik was het niet waard om zo'n berichtje te krijgen. Niet na wat ik had gedaan. Mijn vinger hangt boven de verwijderknop, maar ik druk hem niet in. In plaats daarvan zet ik mijn mobiel uit en blijf stil zitten. Wat had ik gedaan?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen