woensdag 21 november 2012



Veerle schudt ongelovig haar hoofd. ‘Wat een… wat een…’ Ze zwijgt en kijkt me hoofdschuddend aan. ‘Waarom doet hij zoiets? Waarom denkt hij dat jij vriendjes met hem wil blijven?’ Ze zucht en neemt een hap van haar brood. Ik haal mijn schouders op. ‘Ik weet het niet.’ Ik schuif mijn brood aan de kant en ondersteun mijn hoofd met een hand. ‘Misschien is hij bang dat je uit de band stapt.’ Veerle kijkt me vragend aan. ‘Ik denk dat er wel meer mensen uit de band gaan stappen. Het loopt al lange tijd niet helemaal lekker. Kom op, Veerle, dat heb je zelf ook wel door gehad.’ Veerle knikt aarzelend. ‘Jawel, maar misschien denkt hij dat alle spanning wel wegtrekt nu het uit is.’

Mijn mobiel begint te trillen in mijn zak. Verschrikt kijk ik op. De wiskundeleraar legt een opgave aan iemand voor in de klas uit. Ik richt mijn blik weer op mijn schrift. Even later gaat weer mijn mobiel. Ik bijt op mijn lip. Wie zou mij zo graag willen spreken? Na nog een minuut gaat weer mijn mobiel. ‘Oké.’ De leraar gaat rechtop staan. ‘Zou degene wiens mobiel steeds afgaat zijn of haar telefoon uit willen zetten?’ Ik word rood en trek mijn mobiel tevoorschijn. ‘Sorry,’ mompel ik. Mijn blik valt op de naam van de beller. Ik kan me niet herinneren dat ik deze als contactpersoon in mijn mobiel had staan. Hoofdkantoor Xtreme: Jelle en Diederik.

‘Volgens mij had ik je gevraagd je mobiel uit te zetten.’ Mijn wiskundeleraar gaat voor mijn tafel staan. Ik knik aarzelend. ‘Volgens mij is dit een belangrijk telefoontje.’ Alsof mijn mobiel het gehoord heeft, begint hij weer te trillen. ‘O, en waar gaat dit telefoontje dan over?’ Mijn leraar kijkt me chagrijnig aan. Ik word rood. ‘Het is Jelle, of Diederiek, de directeurs van… van eh… van Xtreme.’ Mijn leraar trekt zijn wenkbrauwen op. ‘En wat mag Xtreme dan wel zijn?’ Er klinkt sarcasme in zijn stem. ‘Oh my god!’ gilt Stefani voordat ik iets kan zeggen. ‘Krijgen jullie een platencontract bij Xtreme?!’

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen